Profil wysokościowy. Pomarańczowe znaczniki to odcinki, które silnik oznaczył jako obciążające — opisane niżej.

Czego w tej liczbie nie ma

Ten czas jest policzony przy stałym tempie: zawodnik referencyjny przechodzi każdy odcinek tempem skorygowanym o nachylenie, ciężar i nawierzchnię, ale bez korekty na zmęczenie — a na tym dystansie tempo spada. Prognoza jest przez to zaniżona i wolę to powiedzieć wprost: to jest podłoga, nie prognoza.

Spadek tempa jest cechą konkretnego człowieka, nie trasy. Liczę go z par (prognoza, wynik) z własnych startów zawodnika — a o kimś, kto właśnie czyta tę stronę, nie wiem nic. Mogę go dla Ciebie policzyć, kiedy wgrasz swoje starty; zgadywać go nie będę.

Żeby dało się ją umiejscowić, obok są oficjalne wyniki tej samej edycji, z której pochodzi ślad (17.07.2025) — 373 finiszerzy:

Nasze 12:45 dałoby w tej stawce miejsce 3. na 373, a 15:35 — 32. na 373. Mediana stawki to 20:03. Jeśli to nie jest miejsce, w którym spodziewasz się finiszować, weź poprawkę na to, czego w tej liczbie nie ma.

Czasy stawki: oficjalne wyniki. Nie są liczone przez UltraFlow — to pomiar organizatora, dołożony tu jako punkt odniesienia.

Czego ten model nie liczy: mokro i błoto

Wszystkie liczby wyżej zakładają suchą nawierzchnię i normalne warunki. Deszcz, błoto i mokre liście nie spowalniają trasy równomiernie — najwięcej zabierają tam, gdzie trzeba hamować, czyli na zbiegach. Podbieg w błocie jest wolniejszy; zbieg w błocie bywa zupełnie innym zbiegiem.

Nie podaję tu na to poprawki i chcę powiedzieć wprost dlaczego: nie mierzę przyczepności. Ze śladu GPX jej nie widać. Umiem doliczyć równomierne spowolnienie całej trasy za mokro, ale to jest średnia po dystansie, a nie opis konkretnych zbiegów — wyglądałaby na pomiar, którym nie jest. Wolę zostawić puste miejsce niż wypełnić je liczbą, która udaje wiedzę.

Praktycznie: jeśli trafisz na mokrą edycję, nie rozkładaj straty po całej trasie. Najbardziej zmienią się odcinki zbiegowe wymienione niżej — 6 odcinków: dłuższe hamowanie, ostrożniejsza linia i czworogłowe pracujące dłużej, niż wynika z tych wyliczeń.

Trasa wchodzi więcej, niż schodzi

Przewyższenie to +3915 m, a zbiegów jest −3847 m — o 68 m mniej. Meta leży wyżej niż start — ale to nie ten bilans decyduje o tym, co poczujesz w nogach. Zbiegi to 29% dystansu (32 km), podbiegi 39% (42 km).

Na zbiegu mięsień pracuje ekscentrycznie — hamuje. To ten rodzaj pracy, który niszczy włókna i odzywa się nie tam, gdzie powstał, tylko trzydzieści kilometrów dalej, kiedy nagle nie potrafisz już biec z góry. Dlatego na tej trasie plan tempa napisany wyłącznie pod podbiegi rozjedzie się w drugiej połowie.

Sześć miejsc, które silnik oznaczył sam

To nie jest moja lista wrażeń z mapy — te odcinki wypadły z analizy nachylenia, bo przekraczają próg obciążenia ekscentrycznego:

Najostrzejszy zbieg: 83,5–85,0 km przy −16%. Najdłuższy ciągły zjazd: 102,5–106,3 km (4 km bez przerwy). Technicznego zbiegu jest 2,2 km — mało, co znaczy, że nie zwolni Cię teren, tylko własne uda.

Ile z tej trasy przejdziesz, a nie przebiegniesz

Przy tempie zawodnika referencyjnego silnik wyznacza 6 km marszu — tyle podbiegów jest na tyle stromych, że marsz wychodzi szybciej niż bieg. Najostrzejszy to 73,6–75,7 km przy +14%. Podbiegi biegowe zajmują 37% dystansu, a falisty teren kolejne 19%.

To 5% dystansu — za mało, żeby traktować marsz jako odpoczynek wpisany w trasę. Przerwy, w których tętno schodzi, a żołądek nadrabia, trzeba tu sobie zaplanować samemu, bo teren ich nie narzuci.

Połowa dystansu wypada na 54,5 km — zawodnik referencyjny jest tam po 6:31. Jeśli jesteś tam wyraźnie szybciej niż w połowie swojego docelowego czasu, to nie jest zapas.

Plecak kosztuje 31 minut

Silnik liczy koszt czasowy niesionej masy osobno: 2 kg sprzętu i 1,5 l płynów przy masie 75 kg to na tym dystansie 31 minut różnicy wobec biegu bez obciążenia. To nie jest argument, żeby biec bez wody — to skala, w jakiej opłaca się planować bufety zamiast nosić zapas na całą trasę.

Żywienie

Model wychodzi od 70 g węglowodanów na godzinę. Podaję gramy, nie liczbę żeli, bo żel żelowi nierówny i to gramy trzeba przećwiczyć na treningu — na starcie jest za późno, żeby się dowiedzieć, ile znosi żołądek.

Sodu tu nie policzę i nie będę zgadywał: zależy od Twojej potliwości, a tej nie widać w śladzie GPX. To jest rzecz do zmierzenia u siebie, nie do przepisania z tabeli.

Po starcie

Dla dystansu 109 km i przewyższenia 3915 m okno regeneracji tkanki łącznej wypada na 4–7 tygodni. Tętno i HRV wrócą do normy grubo wcześniej — i to jest najczęstszy sposób, w jaki ludzie robią sobie krzywdę po ultra: czują się dobrze, więc wracają do objętości, zanim ścięgna skończyły przebudowę.

Skąd te liczby

Ślad GPX trasy → segmentacja po nachyleniu → tryb bieg/marsz per odcinek → tempo równoważne z modelu terenu → koszt niesionej masy. Ten sam kod liczy plany użytkownikom UltraFlow; ta strona nie jest osobnym narzędziem ani estymacją „na oko”. Jeśli któraś liczba wygląda podejrzanie — napisz, sprawdzę ją u źródła.

Chcesz to samo dla swojego tempa i swojej masy? Wrzuć własny GPX do planera — liczenie jest darmowe i nie wymaga konta.

Inne trasy policzone tym samym silnikiem

• BTR 100 (Baran Trail Race)
• Łemkowyna Ultra Trail 150